Grapje hoor. Ik durf eerlijk gezegd niet te zeggen of het echt
halal is allemaal, want wie moet je geloven? De ene dag zegt de halalpolitie
dat het niet halal is, de volgende dag is er een deal gemaakt en is het wel
halal.. ik heb denk ik iets teveel naar House of Cards gekeken om te weten hoe dit soort zaakjes geregeld worden, dus het zal allemaal wel.
Maar goed, daar wil ik het helemaal niet over hebben. Het gaat mij meer om het eten en dan vooral het proces van eten bestellen bij HFC. Ik ben er 1x geweest, dus dan vraag je je misschien af of mijn mening wel representatief is voor de dagelijkse gang van zaken bij dat concern? Ja, dat is het. Ik heb kippenkennis. En mijn mening is toevallig heel zwaarwegend, want zie mijn afkeurende mening over sushi en Uggs en daar hoor je ook niemand meer over.
Maar goed, daar wil ik het helemaal niet over hebben. Het gaat mij meer om het eten en dan vooral het proces van eten bestellen bij HFC. Ik ben er 1x geweest, dus dan vraag je je misschien af of mijn mening wel representatief is voor de dagelijkse gang van zaken bij dat concern? Ja, dat is het. Ik heb kippenkennis. En mijn mening is toevallig heel zwaarwegend, want zie mijn afkeurende mening over sushi en Uggs en daar hoor je ook niemand meer over.
Het ging als volgt: We wilden al een hele tijd naar de
HFC, alleen elke keer als we er toevallig langsreden dan was het stervensdruk. Zonder
te overdrijven; er waren dagen dat de rij buiten stond! Mensen willen
blijkbaar heel graag halal kip. Dus ik zag er erg tegenop om te gaan, want ja, ik hou niet van wachten. En toch ga ik, en waarom? Blijkbaar wil ik ook heel graag halal kip.
Met mijn broertje kom ik binnen. Hij kiest de rij, want ik mag dat niet meer sinds ik een aangeboren talent heb om altijd de verkeerde rij te kiezen. Ik heb er lang tegen gevochten, maar heb het inmiddels gewoon geaccepteerd. Ik kan geen rij kiezen, doe ik dat toch dan zul je zien dat er altijd iemand voor me staat wiens bankpas niet werkt, of ruzie gaat maken over een bonusaanbieding, of een vrouw die van een kind bevalt. Zo lang duurt het als ik een rij kies. Dus dit keer niet. Het is al druk genoeg.
Mijn broertje koos voor de linkerrij. Zou ik dezelfde rij gekozen hebben als ik dat recht nog had? Denk het niet. Maar goed, we wachten.. en wachten. Had ik al gezegd dat ik niet van wachten hou? Ik hou er niet van. Ik krijg er altijd slechte gedachten van. Dan denk ik; ik had verdomme ook in KFC kunnen staan. Dan had ik haram kip gehad en beland ik in de hel, maar ik hoef niet lang te wachten. Dat telt ook voor iets.
Er staan nog zo'n 5 mensen voor ons. In het midden van de rij staat een man met een kinderwagen. Niet zomaar een kinderwagen, maar een kinderwagen waar de Hulk in zou passen... Dan ga je naar een eettent, en weet je dat het druk is en denk je goh, laat ik mijn slagschip meenemen? Wat bezielt dat soort mensen? Ik zal ze nooit begrijpen. Hij was niet de enige kan ik je zeggen. Aan de tafels waren genoeg moeders en vaders met hun kroost inclusief kinderwagen en fietsjes en steps. En overal rondrennen en tegen je aanbotsen. En dat vind ik normaal al irritant, dus hoe denk je dat ik me voel als het gebeurt terwijl ik al een halfuur in de rij sta? Moordneigingen.
Het gaat me te traag. Veel te traag. Ondanks dat ik de rij niet gekozen heb gaat onze rij langzamer dan de rij naast ons. De kassière van onze rij is een dik meisje.. En dan is het makkelijk om te denken - daar betrap ik mezelf helaas soms ook op - dat ze wat trager is en luier in haar werk. Maar dat was dit keer niet het geval. In haar handelingen was ze gewoon best snel. Het duurde alleen wat langer denk ik omdat ze tussen het helpen van de klanten door steeds een kipburger ging eten.
Achter me stond een vrouw. Een best wel irritante vrouw. Nou is dat niet zo verrassend want ik was inmiddels op het punt beland dat alles irritant was. Maar deze vrouw deed er nog een schepje bovenop. Ze praatte non-stop en kon niet stoppen met bewegen, een soort omgekeerde Kermit, ze had een kikker in haar reet. En ze zat heel dicht tegen me aan. En tegen me aan te stoten. En in mijn nek te blazen. Ik wilde me bijna omdraaien en zeggen 'probeer je me te bezwangeren ofzo? Ik ben een man, he! Dat gaat niet' Maar ik blijf cool. Want dat ben ik. Van buiten cool als Fonzie, van binnen para als een jaloerse vrouw.
Inmiddels (3 kwartier later) is de man met het slagschip als kinderwagen aan de beurt. Wat denk je? Gaat ie NU PAS NADENKEN WAT HIJ WIL BESTELLEN. Nu pas. Ik ben niet voor het gebruik van zinloos geweld, maar 'zinloos' is in dit geval best aanvechtbaar in de rechtszaal, denk ik... na 15 gruwelijke minuten van ergernis krijgt hij zijn bestelling. Het zijn twee dienbladen. Hij heeft een kinderwagen en een kind naast zich. Hij pakt een dienblad en geeft het kind het andere dienblad. Veel te zwaar voor dat kind natuurlijk, en het kind laat een beker cola vallen op de grond. Boem. Waar ik normaal gesproken zou denken 'ah dat is lullig' dacht ik nu 'lekker voor je moer!' And I'm not even sorry.
De volgende klant is aan de beurt. De rij is een beetje krom gaan staan omdat natuurlijk niemand in de cola wil stappen. Maar ja, nu staat de praatgrage chick achter me nog dichter tegen me aan. Godverdomme straks gaat het haar nog lukken ook, denk ik. Toch maar even een zwangerschapstest halen zo meteen.
En dan komt het hè mensen, hoogtepunt van de dag. Wat zeg ik, van het jaar! Er lag nog cola op de grond.. dus na een kwartier besloot een van de medewerkers het maar op te ruimen. Hij komt samen mijn zijn collega en heeft een trek (vloertrekker) in zijn hand. Niet een mop of een dweil, maar een trek. Daarmee trekt hij de cola over de grond langs iedereen in de rij naar een hoekje, en wat doet hij daar? Met servetjes de cola deppen.. met servetjes. Echt waar. Alsof ik in de savanne sta en een nijlpaard zie die een hartje probeert te maken van zijn stront. En alsof dat niet genoeg is, zegt hij tegen zijn collega: 'ga zout halen!'... I'm not even shitting you.... 'Ga ZOUT halen jonguh, en strooi het hier want anders blijft het glad'. Mijn hersens slaan op tilt.
Met mijn broertje kom ik binnen. Hij kiest de rij, want ik mag dat niet meer sinds ik een aangeboren talent heb om altijd de verkeerde rij te kiezen. Ik heb er lang tegen gevochten, maar heb het inmiddels gewoon geaccepteerd. Ik kan geen rij kiezen, doe ik dat toch dan zul je zien dat er altijd iemand voor me staat wiens bankpas niet werkt, of ruzie gaat maken over een bonusaanbieding, of een vrouw die van een kind bevalt. Zo lang duurt het als ik een rij kies. Dus dit keer niet. Het is al druk genoeg.
Mijn broertje koos voor de linkerrij. Zou ik dezelfde rij gekozen hebben als ik dat recht nog had? Denk het niet. Maar goed, we wachten.. en wachten. Had ik al gezegd dat ik niet van wachten hou? Ik hou er niet van. Ik krijg er altijd slechte gedachten van. Dan denk ik; ik had verdomme ook in KFC kunnen staan. Dan had ik haram kip gehad en beland ik in de hel, maar ik hoef niet lang te wachten. Dat telt ook voor iets.
Er staan nog zo'n 5 mensen voor ons. In het midden van de rij staat een man met een kinderwagen. Niet zomaar een kinderwagen, maar een kinderwagen waar de Hulk in zou passen... Dan ga je naar een eettent, en weet je dat het druk is en denk je goh, laat ik mijn slagschip meenemen? Wat bezielt dat soort mensen? Ik zal ze nooit begrijpen. Hij was niet de enige kan ik je zeggen. Aan de tafels waren genoeg moeders en vaders met hun kroost inclusief kinderwagen en fietsjes en steps. En overal rondrennen en tegen je aanbotsen. En dat vind ik normaal al irritant, dus hoe denk je dat ik me voel als het gebeurt terwijl ik al een halfuur in de rij sta? Moordneigingen.
Het gaat me te traag. Veel te traag. Ondanks dat ik de rij niet gekozen heb gaat onze rij langzamer dan de rij naast ons. De kassière van onze rij is een dik meisje.. En dan is het makkelijk om te denken - daar betrap ik mezelf helaas soms ook op - dat ze wat trager is en luier in haar werk. Maar dat was dit keer niet het geval. In haar handelingen was ze gewoon best snel. Het duurde alleen wat langer denk ik omdat ze tussen het helpen van de klanten door steeds een kipburger ging eten.
Achter me stond een vrouw. Een best wel irritante vrouw. Nou is dat niet zo verrassend want ik was inmiddels op het punt beland dat alles irritant was. Maar deze vrouw deed er nog een schepje bovenop. Ze praatte non-stop en kon niet stoppen met bewegen, een soort omgekeerde Kermit, ze had een kikker in haar reet. En ze zat heel dicht tegen me aan. En tegen me aan te stoten. En in mijn nek te blazen. Ik wilde me bijna omdraaien en zeggen 'probeer je me te bezwangeren ofzo? Ik ben een man, he! Dat gaat niet' Maar ik blijf cool. Want dat ben ik. Van buiten cool als Fonzie, van binnen para als een jaloerse vrouw.
Inmiddels (3 kwartier later) is de man met het slagschip als kinderwagen aan de beurt. Wat denk je? Gaat ie NU PAS NADENKEN WAT HIJ WIL BESTELLEN. Nu pas. Ik ben niet voor het gebruik van zinloos geweld, maar 'zinloos' is in dit geval best aanvechtbaar in de rechtszaal, denk ik... na 15 gruwelijke minuten van ergernis krijgt hij zijn bestelling. Het zijn twee dienbladen. Hij heeft een kinderwagen en een kind naast zich. Hij pakt een dienblad en geeft het kind het andere dienblad. Veel te zwaar voor dat kind natuurlijk, en het kind laat een beker cola vallen op de grond. Boem. Waar ik normaal gesproken zou denken 'ah dat is lullig' dacht ik nu 'lekker voor je moer!' And I'm not even sorry.
De volgende klant is aan de beurt. De rij is een beetje krom gaan staan omdat natuurlijk niemand in de cola wil stappen. Maar ja, nu staat de praatgrage chick achter me nog dichter tegen me aan. Godverdomme straks gaat het haar nog lukken ook, denk ik. Toch maar even een zwangerschapstest halen zo meteen.
En dan komt het hè mensen, hoogtepunt van de dag. Wat zeg ik, van het jaar! Er lag nog cola op de grond.. dus na een kwartier besloot een van de medewerkers het maar op te ruimen. Hij komt samen mijn zijn collega en heeft een trek (vloertrekker) in zijn hand. Niet een mop of een dweil, maar een trek. Daarmee trekt hij de cola over de grond langs iedereen in de rij naar een hoekje, en wat doet hij daar? Met servetjes de cola deppen.. met servetjes. Echt waar. Alsof ik in de savanne sta en een nijlpaard zie die een hartje probeert te maken van zijn stront. En alsof dat niet genoeg is, zegt hij tegen zijn collega: 'ga zout halen!'... I'm not even shitting you.... 'Ga ZOUT halen jonguh, en strooi het hier want anders blijft het glad'. Mijn hersens slaan op tilt.
Net op het moment dat ik mijn kookpunt bereik en het liefst een pistool wil trekken en roepen 'oke, geef me gewoon mijn burger en NO ONE GETS HURT!', zijn wij eindelijk aan de beurt. Zegt u het maar, zegt het kassameisje terwijl ze een hap neemt van haar kipburger. 'Nou', zeg ik lachend, 'doe mij maar een kipburger menu.. met cola.. en mayonaise.. en een kipwrap.. en een extra bakje friet'. Dat is dan 19,30. Ik was te lamgeslagen door alles om me nog druk te maken over de hoogte van het bedrag. Ik betaal, ik kijk op het bonnetje en zie dat ze 2,40 berekenen voor dat extra bakje friet. Is toch niet normaal? Mijn broertje wordt ook geholpen en die betaalt nog meer. Heeft het zin om ons druk te maken over de veel te hoge prijs? Nee. lets get the fuck outta here was onze mening.
Met mijn HFC voedsel in een tasje lopen we naar mijn auto. Het lijkt zo lang geleden dat ik hier was, denk ik.... En als ik thuiskom helemaal. Het lijkt wel alsof HFC op een eigen planeet zit die te dicht bij een zwart gat hangt waardoor een uurtje op planeet HFC gelijk staat aan 10 jaar op onze planeet. Mijn kinderen zijn volwassen geworden, mijn vrouw oud en grijs. Ze maakt de deur voor me open, een traan rolt over haar wang als ze me ziet: “I waited 23 years for you”…
We leggen het eten op tafel. Ik pak mijn kipburger en wrap en friet en cola. Ik begin met de friet, en die is niet verkeerd. Maar de vraag is; is het 2 euro 40 waard? Dat zijn de vragen des levens: Is dit kleine bakje met dunne friet 2 euro 40 waard? (voor de jongere onder ons, 2,40 is ongeveer 5,50 in gulden! Daar deed mijn vader vroeger boodschappen mee voor de hele week) Dus nee. Absoluut niet. Voor 10 cent meer haal ik een fucking patat oorlog bij het Smulhoekje in Geuzenveld. Dan de wrap. Eerlijk; die ziet er niet uit. Het ziet er oud en verschrompeld uit en heeft meer weg van een ledemaat van Benjamin Button, dan een wrap. Maar jongens, de smaak.. de SMAAK! Die was waanzinnig. Hij is iets pittiger dan de Kentucki wrap, en ook een andere saus, maar echt heurlijk! De wrap is de winnaar van de dag. Dan de kipburger.. die ziet er heel goed uit, en smaakt bovendien OOK lekker. Al moet ik zeggen dat het meer een flesburger is dan een kipburger want je wordt zwaar geflest. Het is een gigantisch broodje, maar niet eens de helft is gevuld met kip.. jammer. Heel jammer.
Al met al erg genoten van het HFC eten. Is het 23 jaar wachten in de rij waard? Dat wil ik dan ook weer niet zeggen, maar een goeie 8 jaar .. ja, heb ik er wel weer voor over. Dat wil zeggen, als ik niet vroegtijdig in de hel, of erger; Guantanamo Bay beland voor die bomgordel opmerking.
Met mijn HFC voedsel in een tasje lopen we naar mijn auto. Het lijkt zo lang geleden dat ik hier was, denk ik.... En als ik thuiskom helemaal. Het lijkt wel alsof HFC op een eigen planeet zit die te dicht bij een zwart gat hangt waardoor een uurtje op planeet HFC gelijk staat aan 10 jaar op onze planeet. Mijn kinderen zijn volwassen geworden, mijn vrouw oud en grijs. Ze maakt de deur voor me open, een traan rolt over haar wang als ze me ziet: “I waited 23 years for you”…
We leggen het eten op tafel. Ik pak mijn kipburger en wrap en friet en cola. Ik begin met de friet, en die is niet verkeerd. Maar de vraag is; is het 2 euro 40 waard? Dat zijn de vragen des levens: Is dit kleine bakje met dunne friet 2 euro 40 waard? (voor de jongere onder ons, 2,40 is ongeveer 5,50 in gulden! Daar deed mijn vader vroeger boodschappen mee voor de hele week) Dus nee. Absoluut niet. Voor 10 cent meer haal ik een fucking patat oorlog bij het Smulhoekje in Geuzenveld. Dan de wrap. Eerlijk; die ziet er niet uit. Het ziet er oud en verschrompeld uit en heeft meer weg van een ledemaat van Benjamin Button, dan een wrap. Maar jongens, de smaak.. de SMAAK! Die was waanzinnig. Hij is iets pittiger dan de Kentucki wrap, en ook een andere saus, maar echt heurlijk! De wrap is de winnaar van de dag. Dan de kipburger.. die ziet er heel goed uit, en smaakt bovendien OOK lekker. Al moet ik zeggen dat het meer een flesburger is dan een kipburger want je wordt zwaar geflest. Het is een gigantisch broodje, maar niet eens de helft is gevuld met kip.. jammer. Heel jammer.
Al met al erg genoten van het HFC eten. Is het 23 jaar wachten in de rij waard? Dat wil ik dan ook weer niet zeggen, maar een goeie 8 jaar .. ja, heb ik er wel weer voor over. Dat wil zeggen, als ik niet vroegtijdig in de hel, of erger; Guantanamo Bay beland voor die bomgordel opmerking.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten