It’s the most wonderful time of the year

Weet je wat me zo tegenstaat tijdens de Ramadan? Chagrijnige mensen. En dan bedoel ik natuurlijk de mensen die vasten. Ramadan moet toch iets moois zijn, we kijken er toch zo naar uit? Het is een beetje onze kerstfeest, met veel gezelligheid en familie over de vloer en recepten uitwisselen en laat opblijven en Rissalah kijken. Gezamenlijk eten na een lange dag vasten. Natuurlijk zorgt het niet eten en niet drinken voor minder energie gedurende de dag, maar niemand dwingt je. Er is niks mis met een beetje lachen. We onthouden ons van eten en drinken, niet van een goed humeur.

Elke dag zie ik mensen als zombies voorbij lopen. In Albert Heijn of ander supermarkt lijkt het wel The Walking Dead. Mensen zijn gauw op hun teentjes getrapt. Mensen zijn ongeduldig, worden boos op een medewerker als die niet snel genoeg antwoordt op de vraag of er in een bepaald toetje varkensgelatine zit.

Nergens voor nodig allemaal.

Weet je wat me leuk lijkt? Ramadanmuziek! Ik weet, Islam en muziek gaan niet helemaal samen, maar zou het niet een goed idee zijn? Zou het dan de boel niet een beetje opvrolijken? Christenen hebben kerstfeest en daarbij hoort kerstmuziek. Ik wil dat ook wel! Nou hoeft het van mij niet in een moskee door de speakers te klinken, maar gewoon thuis. Of op tv. Dat je een uur voor het eten samen gaat zitten en liedjes zingen als:

(op de tune van Jingle Bells)

Maghreb time, maghreb time,
maghreb time will come
Oh what fine it is to eat after fasting in this heat.

Of op een andere bekende tune een lied dat aangeeft hoe mooi en bijzonder deze ramadan maand is:

It’s the most wonderful time of the year.
We’ll be fasting and praying
And everyone saying have a good cheer
It's the most wonderful time of the year.

Of een lied dat spijt betuigt. We doen allemaal weleens iets stoms, en mooie liedjes kunnen ons op een mooie en gevoelige manier eraan herinneren:

Last Ram’dan I grew a big beard
But the very next day I shaved it away
This year to save me from tears
I’ll keep it a little longer

Of verlangen. Als er iets is wat je voelt tijdens het vasten dan is het wel verlangen. We verlangen allemaal naar iets, maar als je vast moet je geduld hebben:

I don't want a lot for l'maghreb
There is just one thing I need
I don't care about the food
On the table that i see
I just want it for my own
More than you could ever know
Make my wish come true
All I want for l'maghreb is coffee

Of een liedje om geld mee in te zamelen voor de minder bedeelden in deze wereld, gezongen door BMN'ers (bekende Marokkaanse Nederlanders):  

And there won't be food in Africa this ram'dan
The greatest gift they'll get this year is life
(Oooh) Where nothing ever grows
No tmar nor harira flow
Do they know it's l'maghreb time at all?

Is toch veel leuker zo. Ik zeg even wat zangeresjes optrommelen, dakka marakchia, en inzingen die handel. ITunes hits gegarandeerd. Vrolijkheid, blijheid.