De Joegoslavische kraamzorg

In augustus werd mijn lieve dochtertje Lina geboren. En is de zwangerschap vooral een bezigheid van de vrouw, zodra het kind geboren is begint je taak als vader. Vooral die eerste week als je vrouw nog erg zwak is moet je jezelf laten zien. Gelukkig is er ook nog hulp die eerste week. Kraamzorg!

Bij de geboorte van ons eerste kregen we nog een jonge Hollandse meid als kraamzorg. Die heeft ons erg geholpen. Ze deed haar taken goed en adviseerde ons op een hele nuchtere manier. Ze had er totaal geen moeite mee om dingen te zeggen als: ‘Het is beter om in deze eerste week geen seksueel contact te hebben met je vrouw omdat penetratie nog erg pijnlijk zal zijn’. Ze zei het alsof ze me vroeg geen boerenkool te koken die week... ‘Maak je geen zorgen, hoor’ zei ik, ‘ik heb net de bevalling live gezien, ik denk dat ik de komende jaren geen seksueel contact zal hebben met mijn vrouw’.

Bij de geboorte van Lina kregen we een wat oudere Joegoslavische vrouw. En dat was een op het eerste oog lieve zachtaardige vrouw... op het eerste oog!  Ze praatte met een zwaar accent, maar vergis je niet, ze had wel verstand van zaken. Tenminste dat straalde ze uit. En schreeuwde ze vooral uit. Haar manier van advies geven was commanderen. “GA APPEL HALEN VOER JOU VROUWE WANT APPEL IS BELANKRIJK VEEL VITATIMES IN” Ik stond nog net niet op om te salueren. Ook het ‘geen seks in de eerste week advies’ gaf ze heel duidelijk aan: “GEEN SEKS VROUWE IS STUK”

Na een dag of twee begonnen we te wennen aan haar. Zij begon ook te wennen aan ons, ze zag dat we onszelf wel konden redden met de kleinste. Dus deed ze voornamelijk huishoudelijke taken. En dat deed ze uitstekend, ze wist moeiteloos alles te vinden (dat kan ik zelfs niet). Als ze klaar was met het opruimen en schoonmaken, ging ze even onze andere kleine aandacht geven. En aaide ze over haar hoofd “jij mooie haren hebbe, mooie meisje, jij lijke oppe mij dochter vroeger”

Even later gingen we baby Lina voor het eerst in bad doen. Dat is altijd spannend natuurlijk, want hoe reageert zo’n kleine erop? Ze lag lekker warm gewikkeld in haar dekentje, borstvoeding gehad en net begonnen met slapen. Maar ze moest er echt uit om gewassen te worden. Orders van de commandant. Haar dienst zat er bijna op en ze wilde er graag bij zijn de eerste keer in bad. Mijn andere dochter wilde het natuurlijk ook meemaken, die week niet van de zijde van haar langverwachte zusje. Want ze was eindelijk grote zus en ze wilde met alles helpen. Dus viel ik buiten de boot, want we passen natuurlijk niet allemaal in de badkamer. Ik stond maar een beetje bij de deuropening, maar dat mocht niet want “DEUR MOETTE DICHT ISSE KOUDE VOOR KELEINE’… Ik ging maar in de slaapkamer wachten op ze.

Kleine Lina vond het allemaal niet leuk. Ze lijkt op haar vader, ze wil gewoon slapen en dat zo min mogelijk mensen aan haar zitten. Dus tijdens het uitkleden begon ze af en toe al een hint te geven dat ze het niet zo leuk vond. Eenmaal in het water werd ze wat stiller. Maar dat duurde niet lang. Want toen ze eenmaal begon te huilen stopte ze ook niet meer. Gewoon keihard, ik hoorde het in de slaapkamer zelfs hard. Ik ga er toch maar bij staan dacht ik en glipte ongemerkt de badkamer in. En daar zag ik haar. Luidkeels en ontroostbaar in haar badje vastgehouden worden door de kraamzorg en haar moeder. Mijn andere dochter trok het niet meer. Ze zag haar kleine zusje waar ze zo lang op had gewacht en waar ze al intens van hield nog voor ze geboren werd, zo hard huilen dat zij ook begon te huilen. En ook echt ontroostbaar! Fijn, twee huilende kinderen! Mijn vrouw ziet haar twee dochters huilen, dus die begint ook te huilen! De Joegoslavische kraamzorg wist niet waar ze het moest zoeken, dit had ze nog nooit gezien waarschijnlijk, ze draait zich om en ziet mij: “WAAROM JIJE KIJKE EN NIET VROUWE EN KINDE TEROOSTE! WAAROM!!” Ja.. toen moest ik ook huilen.

Ik nam de oudste dochter mee de badkamer uit, en troostte haar. Ik vertelde haar dat het heel normaal is dat baby’tjes huilen als ze in bad gaan. Dat alle baby’s dat doen. Zij ook als baby, en zelf ik. Nog steeds! Als ik ga douchen zei ik, dan moet ik ook huilen! 'Hahaha, papa jij bent een baby!'... Ze kon weer lachen gelukkig.

Inmiddels was kleine Lina ook rustig geworden. We gingen de badkamer weer binnen en zagen dat ze al uit bad was en aangekleed.  'Wil jij jouwe zusje zo meteen vaste houden misschien als het mag van jouwe vader?' vroeg de kraamzorg. 'Jaaaaaaaaaaaaa mag ik, mag ik papa, alsjeblieft?’. Het mocht van mij. Gelukkiger kon je haar niet maken. Ik lachte naar de kraamzorg, dat was een uitstekend idee.

Al met al was het een spannende tijd. Halverwege de week werd onze Joegoslavische kraamzorg  (nieuwe rooster) vervangen door een Hollands meisje. Ze zag er leuk uit hoor, maar veel inhoud had ze niet. Veel zin ook niet. Voor alles wat ze deed vroeg ze steeds toestemming, en met een zeurderige stem ook nog wel: ‘zal ik de vaat doeeeeen?' Ja doe maar. 'Zal ik stofzuigeeeeuh?' Jaaa is goed zuig maar. 'Zal ik de kleren vouweeeeeeeeeuh?'. Ga weg, ga gewoon weg!

Nee, we hadden het snel gehad met de jonge Hollandse meid. Geef me dan liever onze zachtaardige Joegoslavische commandant terug, die af en toe tegen mij schreeuwde, maar wel haar werk goed deed.