In Marokko... eerste dag

We hebben een goede vlucht gehad, relatief gezien. Drie uur de lucht in gaan en wachten tot je weer veilig op de grond bent is niet echt mijn favoriete bezigheid. En de kunst is dan om vooral niet aan vliegrampen te denken.

Maar goed, blij om weer in het land van mijn ouders te zijn. Aan alles merk ik dat het anders is dan mijn eerdere bezoeken. De eerste dag in Marokko bevalt me zeer. Het is vrij rustig, de stad ligt er schoon en stil bij, het weer is zeer aangenaam en zowaar: de stad is groen. Heel wat anders dan in de zomer.

Voorheen kwam ik altijd in de maanden juli en/ of augustus en na een week had ik het dan al helemaal gehad. De drukte, veroorzaakt door een enorme toestroom van Marokkaanse toeristen uit Europa en het binnenland van Marokko, gecombineerd met de hitte maakte het voor mij niet echt een aangename plek om te vertoeven.

Het patserige gedrag van veel jonge Europese Marokkanen droeg voor mij ook niet bij aan een aangenaam vakantieverblijf. Van die jongens die na een jaarlang vakkenvullen bij Albert Heijn met de goedkoopste vlucht naar Spanje vliegen, daar voor twee weken een ‘dikke bak’ huren en vervolgens naar Marokko rijden om dag in dag uit, van vroeg in de avond tot in de kleine uurtjes, met een stoere zonnebril op, raampje open of opendak, tot vervelends toe rondjes te rijden langs de stranden en boulevards.

Geniet er maar van, hoop dat je veel sjans hebt, want straks ben je weer thuis en mag je vragen beantwoorden als ‘waar hebben jullie de noodles liggen?’

Ik ben hier vier jaar niet geweest, en heb zes jaar geen vakantie hier doorgebracht. Vier jaar geleden overleed mijn vader en waren we een paar dagen in Marokko om hem te begraven. Sindsdien trok het me niet. Allerlei factoren zorgden ervoor dat ik hier niet kon, of wilde komen. Maar hoe dan ook, ik ben er nu en zoals eerder gezegd, het bevalt me zeer. Ik kijk er zelf naar uit om ook eens andere dingen te doen dan de gebruikelijke strand/stad combinatie.

We gaan een auto huren en daarmee langs de koningssteden toeren. En natuurlijk breng ik (voor het eerst in 14 jaar) ook een bezoekje aan mijn geboortedorp. Daar kijk ik nog het meest naar uit.