Ooit sprak de legendarische A.M. de volgende woorden uit toen hij luttele minuten na een dramatisch verloren wedstrijd, lachend, latje stond te schieten: “Wanneer voetbal pijn doet, genees het dan met voetbal.”
En zo is het maar net.
Twee dagen geleden was ik kapot en gebroken, gescheurd en aan gruzelementen geslagen door een spelletje dat mij zowel intense vreugde kan bezorgen, als diep verdriet. Als je een voetbalhart hebt dan is dat zo, je kunt er niets aan doen, je bent door dat simpele spelletje veroordeeld voor het leven. Die dag werd mijn clubje Ajax compleet afgedroogd door PSV en later die avond werd ikzelf in de zaal nog veel erger afgedroogd. Ik had het dan ook he-le-maal gehad met alles wat ook maar een beetje naar voetbal rook.
Maar dan!
Dan ben je twee dagen verder en spelen Liverpool FC en Arsenal FC tegen elkaar. En na 95 enerverende minuten en een einduitslag van 4-4, is de pijn van een paar dagen geleden volledig weggeëbd. Mijn liefde voor het spelletje is hierbij gerehabiliteerd. En ik kijk er naar uit om zelf weer te spelen.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten